- L-lucyferku? L-lucyferku?!- spojrzałam na niego lekko zirytowana.
- Yyy no tak. To moja mała tarantula- uśmiechnął się podchodząc z nią do mnie.
- Jeśli to jest mała tarantula, to ja jestem królowa Elżbieta. Zaraz zaraz... To jest tarantula?!- gwałtownie wycofałam się do tyłu.
- Spokojnie, nic ci nie zrobi- powiedział przewracając oczami.
- Jakoś ciężko mi w to uwierzyć- powiedziałam schodząc z kanapy.
<Federico?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz