Uśmiechnęłam się lekko i poczułam jak się rumienię. Chłopak na szczęście tego nie widział.
-Teraz twoja kolej...
-Na co? -spytałam lekko zbita z tropu.
-Nie udawaj że zapomniałaś. Odpowiedz na pytanie.
-Możliwe że moja odpowiedź jest bardzo podobna do twojej.
-Możliwe?
-Możliwe - kiwnęłam głową i delikatnie pocałowałam chłopaka w policzek.
Oliwer ponownie spuścił głowę i ciężko mi było odczytać minę jego twarzy.
-Chyba powinnam już iść -zaczęłam wstawać.
Oliwer?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz