Miałam dziwny sen, wszędzie było biało, a ja stałam na środku, w którą stronę bym nie biegła nic nie widziałam, ciągle tylko ta sama biel. Po chwili zaczęłam słyszeć jakieś pikanie, później głosy, dopiero po kilku minutach zauważyłam łóżka, a w głowie pojawiło mi się tylko jedno pytanie, gdzie ja jestem? Próbowałam się podnieść, ale miałam coś w ręce, rozejrzałam się dookoła, pop prawej stronie było okno, świeciło lekko słońce, reszta to były łóżka, obok mnie leżała jakaś kobieta
- Przepraszam... - zaczęłam cicho -Gdzie ja jestem?
- Panie doktorze! - wstała z łóżka i wybiegła na korytarz, o co tu chodzi? Po chwili wszedł jak miewam lekarz
- Wybudziłaś się jak dobrze - powiedział z uśmiechem
- Gdzie ja jestem? Dlaczego mam bandaże? - zaczęłam pytać nie bardzo rozumiejąc całą sytuację
- Zaniki pamięci - westchnął - Miałaś wypadek, byłaś w śpiączce przez tydzień, dobrze że się obudziłaś
- Tydzień? - zapytałam nie mogąc uwierzyć w jego słowa, owszem czułam się słabo, ale nie sądziłam że spałam cały tydzień - Jaki wypadek? Kiedy?
- Wiesz jak się nazywasz? - zapytał siadając na krześle obok
- Taiga Umuri - odpowiedziałam - Mam 20 lat, od kilku dni jestem w tym mieście
- Panno Taigo, z tego co wiem jest pani w naszym mieście już kilka tygodni... - spojrzał na mnie
- To nie możliwe, pomylił pan coś, dopiero co byłam w hotelu, jeszcze trwają remonty to nie możliwe, żebym była tutaj kilka tygodni - powiedziałam łapiąc się za głowę
- Proszę odpoczywać - powiedział jedynie wychodząc. Dopiero od kobiety która leżała obok dowiedziałam się jak wyglądał mój wypadek podobno pijany kierowca we mnie wjechał, a ja jechałam z dosyć sporą prędkością. Podobno odwiedziło mnie dwóch mężczyzn, jeden podawał się za mojego brata i był codziennie, ale to nie możliwe, przecież chyba nawet nie wyszedł z więzienia i jakiś jeszcze, tylko, że ja tutaj nikogo nie znam, więc dlaczego mnie odwiedzał?
( Maks? To nie koniec, Lola szykuj się )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz