Parzyłam i słucham z niedowierzaniem, jeszcze nigdy nie widziałam gadającego psa, nie powiem było to bardzo zabawne, właściwie to widząc jak Maks i Alan się przedrzeźniają to poczułam się trochę jak w dzieciństwie, kiedy przeszkadzałam bratu gdy przychodzili do niego koledzy
- Twój pies ma talent - powiedziałam z uśmiechem - A Ty masz talent do wkurzania brata - dodałam rozbawiona
- Dziękuje, dziękuje - oboje zaczęliśmy się śmiać, kiedy nagle zaczęłam ziewać. - Zmęczona? - zapytał, patrząc na zegarek - No cóż mamy 2 w nocy
- Chyba wypadałoby się położyć spać - powiedziałam z uśmiechem
( Maks?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz