Słuchając go, zrobiło mi się dziwnie, po raz kolejny zadałam pytanie, które jak miewam, zadało mu w pewnym sensie ból. Złapałam go delikatnie za rękę
- Przepraszam, nie powinnam - westchnęłam - Kilka lat temu byłam zupełnie inna, mogę rzec, że nie do poznania, nie będę Ci mówić co robiłam bo pewnie byś uciekł jak najdalej, ale pewnej nocy miałam wypadek, zaatakowali nas, okazało się że moi znajomi mają długi u niezbyt przyjemnych ludzi, zabijali ich na moich oczach, ja byłam ostatnia, dostałam tylko jeden cios nożem w brzuch, gdy przyjechała policja, tylko ja przeżyłam, a w miejscu gdzie miałam bliznę zrobiłam sobie tatuaż, aby o tym zapomnieć. Dlatego tak boje się krwi, za każdym razem gdy widzę ją w większych ilościach przypominają mi się tamte czasy, tamta scena... - urwałam nagle - Przepraszam, wyciągam teraz stare brudy, idziemy na kolejną kolejkę?
( Maks?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz